دگزامتازون چیست؟

دگزامتازون چیست؟

دگزامتازون یک داروی گلوکوکورتیکوئیدی پرمصرف است که در سال های اخیر به دلیل استفاده از آن در درمان COVID-19 توجه زیادی را به خود جلب کرده است. این مقاله به طور مفصل به معرفی اثرات دارویی، موارد مصرف، عوارض جانبی و موضوعات داغ اخیر دگزامتازون می پردازد.

1. اطلاعات اولیه در مورد دگزامتازون

2. اثرات فارماکولوژیک

دگزامتازون دارای اثرات ضد التهابی، سرکوب کننده سیستم ایمنی و ضد حساسیت است. عمدتاً از طریق مکانیسم های زیر کار می کند:

1. مانع از تولید و آزادسازی واسطه های التهابی می شود

2. کاهش مهاجرت گلبول های سفید خون به محل التهاب

3. تثبیت غشای لیزوزومی

4. سرکوب پاسخ ایمنی

3. کاربرد بالینی

4. موضوعات داغ اخیر

1.دگزامتازون در درمان COVID-19

کارآزمایی RECOVERY در بریتانیا نشان داد که دگزامتازون می تواند مرگ و میر بیماران COVID-19 را که نیاز به تهویه مکانیکی دارند تا حدود یک سوم کاهش دهد. این کشف آن را به اولین دارویی تبدیل می کند که ثابت شده است که مرگ و میر ناشی از COVID-19 را کاهش می دهد.

2.عرضه جهانی تنگ است

به دلیل افزایش تقاضا به دلیل همه گیری، کمبود عرضه دگزامتازون در بسیاری از نقاط در سال 2020 رخ داد. سازمان جهانی بهداشت خواستار اطمینان از توزیع عادلانه جهانی است.

3.خطر استفاده نادرست

متخصصان هشدار می‌دهند که استفاده از دگزامتازون در بیمارانی که علائم خفیف دارند ممکن است بیشتر از فایده مضر باشد و دستورالعمل‌های بالینی باید به شدت رعایت شود.

5. واکنش های نامطلوب

6. اقدامات احتیاطی برای استفاده

1. پس از مصرف طولانی مدت دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید، بلکه به تدریج مقدار مصرف را کاهش دهید.

2. بیماران دیابتی باید قند خون را به دقت کنترل کنند

3. در بیماران مبتلا به عفونت فعال با احتیاط مصرف شود

4. زنان باردار هنگام استفاده از آن باید مزایا و معایب آن را بسنجید.

5. از مصرف همزمان با برخی واکسن ها خودداری کنید

7. خلاصه

دگزامتازون به عنوان یک گلوکوکورتیکوئید قوی، نقش مهمی در درمان بیماری های مختلف ایفا می کند. در طول اپیدمی COVID-19، ارزش آن در درمان بیماران بدحال تایید شده است. با این حال، این دارو عوارض جانبی زیادی دارد و برای جلوگیری از سوء مصرف، باید با نظر پزشک معقول مصرف شود.

داده های تحقیقاتی اخیر نشان می دهد که استفاده منطقی از دگزامتازون می تواند به طور قابل توجهی پیش آگهی برخی از بیماران بدحال را بهبود بخشد، اما همچنین به ما یادآوری می کند که به خطر احتمالی عوارض جانبی آن توجه کنیم. تحقیقات بیشتری در آینده برای بهینه سازی کاربرد بالینی آن مورد نیاز است.